Nú er runninn upp sá tími að við Akureyringar verðum að stíga á stokk og strengja þess heit að vinna næstu árin skipulega að því að efla bæinn okkar og stækka svo um munar. Þá duga engin vettlingatök, hik og ótti við breytingar.
Um helgina var ég fyrir austan, nánar tiltekið í Fjarðabyggð. Ástæðan fyrir veru minni þar voru samstarfsfélagarnir í leikskólanum. Við eigum gott samstarf og okkur líður vel í vinnunni. Við hittumst reglulega utan vinnu, skemmtum okkur og eflum andann með ýmsum nýungum. Þær nýungar tengjast stundum námi barna en líka lífinu almennt.
Eigendur Wathnehússins, sem staðið hefur við Minjasafnið á Akureyri óhreyft frá árinu 2002 hafa óskað eftir að því verði fundin framtíðarstaðsetning á Akureyri og benda á að þeir telji besta kostinn að húsinu verði fundin staður á uppfyllingu við Höepfnersbryggju. Málið var til umfjöllunar í skipulagsráði sem frestaði afgreiðslu og fól skipulagsfulltrúa að afla frekari upplýsinga.
Þrátt fyrir að miklar framfarir hafi orðið í mannréttindamálum á Íslandi á síðustu áratugum má enn sjá merki um að sú framtíðarsýn um jafnrétti og virðingu fyrir öllum hafi ekki að fullu ræst. Í opinberri umræðu, þar á meðal á Alþingi, birtast reglulega deilur sem snerta grunnþætti mannréttinda, svo sem jafnrétti, menntun og stöðu minnihlutahópa.